۱۲ روش برتر امنیت وب سایت برای سال ۲۰۲۲

امنیت وب سایت مهم است زیرا هکرها روزانه حداقل به ۵۰۰۰۰ وب سایت حمله می کنند. این اعداد نگران کننده هستند زیرا تقریباً هر کسب و کاری حضور آنلاین دارد. این حملات کسب و کارهایی با هر اندازه ای را هدف قرار می دهند.

تقریباً ۴۳ درصد از حملات، مشاغل کوچک را هدف قرار می دهند. این بدان معناست که همه افراد از صاحبان سایت های شخصی گرفته تا شرکت های بزرگ هدف هکرها هستند. وب سایت ها حاوی اطلاعات حساس زیادی هستند. آنها حاوی اطلاعات حساسی مانند آدرس ایمیل، نام، تاریخ تولد و شماره کارت اعتباری هستند.

امروزه، حفاظت از حریم خصوصی اطلاعات در اکثر مقررات انطباق اطلاعات اعمال می شود. اتخاذ بهترین شیوه های امنیت وب سایت گامی در جهت رعایت این مقررات است. بنابراین، شرکت ها باید تکنیک های برتر برای افزایش امنیت وب سایت های خود را درک کنند. اما مهم است که ابتدا تهدیدات و خطرات در دسترس بودن، یکپارچگی و محرمانه بودن وب سایت را درک کنید. خطرات رایج امنیتی وب سایت

  1. حملات DDoS

Distributed Denial of Service (DDoS) نوعی حمله سایبری است که یکی از رایج ترین تهدیدها برای امنیت وب سایت است. در این حملات، هکرها ترافیک یک وب سایت هدف را با آدرس های IP جعلی سربار می کنند. این حملات از دسترسی کاربران قانونی به منابع وب سایت جلوگیری می کند و آن ها را از خدمات اساسی محروم می کند. به بیان ساده، هکرها از حملات DDoS برای بمباران وب سایت مورد نظر با ترافیکی بیشتر از توان آن استفاده می کنند.

این باعث بارگیری منابع وب سایت با ترافیک می شود و باعث می شود سایت بسیار کند شود یا از کار بیفتد. به عنوان مثال، بانک اسپانیا در سال ۲۰۱۸ مورد حمله DDoS قرار گرفت. در نتیجه این حادثه، وب‌سایت این بانک به حالت آفلاین شد و از دسترسی کاربران به خدمات آنلاین جلوگیری کرد.

  1. بدافزارها و ویروس ها

بدافزار یک برنامه کامپیوتری مخرب است. برنامه های بدافزار یکی از بزرگترین تهدیدات برای امنیت یک وب سایت هستند. دشمنان سایبری هر روز حداقل ۲۳۰۰۰۰ نمونه بدافزار ایجاد و منتشر می کنند. بدافزار را می‌توان با استفاده از روش‌های مختلف، مانند تبلیغات مملو از بدافزار و دانلودهای درایو، تحویل داد. بدافزار می تواند برای بسیاری از اهداف مخرب استفاده شود. برخی از انواع بدافزارها از راه دور تمام فعالیت های وب سایت را نظارت می کنند. می تواند داده های کاربر مانند رمز عبور را به دست آورد. بدافزار هم برای صاحب وب سایت و هم برای کاربر خطر دارد. این بدافزار می‌تواند به سرورهای وب یا رایانه‌های شخصی کاربر سرایت کند.

  1. هرزنامه

کلاهبرداران پیام های اسپم را در یک وب سایت قرار می دهند تا کاربران را فریب دهند. هرزنامه ها لزوماً به سایت آسیب نمی رسانند. با این حال، آنها می توانند آزار دهنده باشند و مشکلات امنیتی برای کاربر ایجاد کنند. به عنوان مثال، هکرها کاربران را با پیام‌های اسپم که به عنوان تبلیغات یا پیشنهادات مبدل شده است، هدف قرار می‌دهند. کاربران کنجکاوی که روی پیام ها کلیک می کنند به پیوندهای خارجی هدایت می شوند. هرزنامه ها همچنین می توانند حاوی برنامه های مخربی باشند که کاربر بلافاصله پس از کلیک کردن، دانلود می کند.

  1. ثبت نام برای دامنه WHOIS

همه صاحبان وب سایت باید وب سایت خود را با یک نام دامنه خاص ثبت کنند. دامنه ها از مالکان می خواهند که برخی از اطلاعات شخصی را برای اهداف شناسایی ارائه دهند. اطلاعات در پایگاه داده WHOIS ثبت شده است. علاوه بر اطلاعات شخصی، صاحبان وب سایت باید انواع دیگری از اطلاعات مانند سرورهای نام URL مرتبط با وب سایت را ارائه دهند. هکرها یا نفوذی ها می توانند از اطلاعات ارائه شده برای ردیابی مکان سرور مورد استفاده برای ذخیره اطلاعات وب سایت استفاده کنند. پس از مکان یابی، سرور می تواند به عنوان دروازه ای برای دسترسی و به خطر انداختن وب سرور استفاده شود.

  1. لیست سیاه سایت موتورهای جستجو

برخی از موتورهای جستجو مانند گوگل، بینگ و سایرین، وب سایت هایی را که فاقد اقدامات امنیتی مناسب هستند، در لیست سیاه قرار می دهند. قرار گرفتن در لیست سیاه به معنای تهدید امنیتی نیست. در عوض، سایت در بهینه سازی موتورهای جستجو عملکرد کمتری دارد و حتی ممکن است در نتیجه جستجو ظاهر نشود. این به شدت بر خدمات ارائه شده از طریق وب سایت تأثیر می گذارد.

برای مثال، کسب‌وکاری که برای فروش محصولات و خدمات از طریق تجارت الکترونیک به وب‌سایت خود متکی است، اگر در لیست سیاه قرار گیرد، ممکن است فروش کمتر و ترافیک کمتری را تجربه کند. یک نظرسنجی اخیر نشان داد که رتبه بندی سئوی حداقل ۷۴ درصد از وب سایت هایی که مورد حمله قرار گرفته اند پایین آمده است. به این ترتیب، کسب و کارها باید بهترین شیوه های امنیتی وب سایت را برای محافظت از رتبه بندی سئو سایت خود پیاده سازی کنند.
۱۲ روش برتر امنیت وب سایت برای سال 2022  

بهترین روش ها برای افزایش امنیت وب سایت تهدیدات امنیتی وب سایت می تواند هر کسب و کاری را تحت تأثیر قرار دهد. با افزایش پیچیدگی، سرعت و شدت حملات سایبری، شرکت‌ها باید روی زمانی که حمله می‌تواند وب‌سایت‌هایشان را به خطر بیندازد، تمرکز بیشتری داشته باشند و نه «اگر اتفاق بیفتد». یک وب سایت ناامن در برابر حملات متعدد آسیب پذیر است و یکپارچگی سازمان و حریم خصوصی و امنیت کاربران را تهدید می کند. در زیر موثرترین شیوه هایی است که امروزه باید مشاهده کرد.

  1. از پروتکل های HTTPS برای افزایش امنیت وب سایت استفاده کنید

پروتکل HTTPS باید یک اولویت برای همه صاحبان وب سایت باشد. نه تنها برای اطمینان از ارتباط ایمن بین وب سرور و یک متقاضی سرویس حیاتی است، بلکه استانداردهای امنیتی پایه را برای همه وب سایت ها نیز بهبود می بخشد.

اول، به کاربران اطمینان می دهد که تمام ارتباطات انجام شده از طریق وب سایت ایمن هستند. پروتکل HTTPS اساساً به بازدیدکنندگان وب‌سایت می‌گوید که اطلاعاتی که از وب‌سرور درخواست یا مشاهده می‌کنند نمی‌توانند توسط اشخاص ثالث رهگیری یا تغییر داده شوند.

دوم، مرورگرهای وب مانند Google Chrome همه وب سایت هایی را که فاقد پروتکل های امنیتی HTTPS هستند، شناسایی و علامت گذاری می کنند. هر بار که بازدیدکننده به وب سایت دسترسی پیدا می کند، اعلانی مبنی بر ایمن نبودن آن دریافت می کند.

برخی از بازدیدکنندگان تمایلی به ادامه دسترسی به خدمات وب‌سایتی که به‌عنوان ناامن علامت‌گذاری شده است، ندارند. این می تواند بازدیدکنندگان جدید را از بازدید از سایت منصرف کند و در نتیجه تعاملات آنلاین با مشتریان کاهش یابد.

همچنین، امنیت HTTPS از دسترسی هکرها به کدهای مورد استفاده برای توسعه وب سایت جلوگیری می کند. مهاجمان گاهی اوقات کد یک وب سایت بدون امنیت HTTP را برای نظارت و دسترسی به تمام اطلاعاتی که بازدیدکنندگان در هنگام تعامل با وب سایت ارائه می دهند، تغییر می دهند.

این اطلاعات می تواند شامل اطلاعات شخصی مانند اطلاعات کارت اعتباری، رمز عبور و نام کاربری و تاریخ تولد باشد. مهمتر از آن، پروتکل HTTPS به وب سایت اجازه می دهد تا رتبه بندی SEO خود را افزایش دهد.

موتور جستجویی مانند گوگل از اقدامات امنیتی HTTPS برای پاداش دادن به وب‌سایت‌ها با رتبه‌بندی بالاتر در نتایج جستجو استفاده می‌کند. یک سازمان می تواند اقدامات امنیتی HTTPS را با استقرار گواهی لایه سوکت ایمن (SSL) تکمیل کند. گواهی SSL تمام ارتباطات بین سرور و کاربر وب سایت را رمزگذاری می کند.

به این ترتیب، هکرها را از توزیع بدافزار یا اجرای حملات منع نمی کند. درعوض، اطلاعات را رمزگذاری می‌کند تا در صورت حمله موفقیت‌آمیز اطمینان حاصل شود که غیرقابل دسترسی است. با پیاده‌سازی امنیت SSL، داده‌های کاربر در برابر حملاتی مانند حملات مرد میانی (MITM) محافظت می‌شوند. گواهینامه های SSL مخصوصاً برای وب سایت هایی که اطلاعات شخصی زیادی مانند پلتفرم های تجارت الکترونیک را مدیریت می کنند مورد نیاز است. با این حال، همه شرکت ها باید وب سایت های خود را با استفاده از گواهی های HTTPS و SSL بدون توجه به خدماتی که از طریق سایت ها ارائه می دهند، ایمن کنند.

  1. به روز رسانی های مداوم نرم افزار را انجام دهید

وب سایت ها برای اجرای موثر نیاز به استفاده از ابزارهای نرم افزاری مختلف دارند. آنها شامل سیستم های مدیریت محتوا (CMS)، افزونه های وب سایت، نرم افزار وردپرس و غیره هستند. به روز رسانی ابزارهای نرم افزاری برای تضمین امنیت وب سایت حیاتی است.

به غیر از رفع عیوب و اشکالاتی که مانع عملکرد یک وب سایت می شوند، به روز رسانی های نرم افزاری همچنین آخرین اقدامات امنیتی و وصله ها را نصب می کنند. دشمنان سایبری می‌توانند ابزارهای نرم‌افزاری قدیمی را برای سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های خود هدف قرار دهند، بنابراین نقطه ورود برای اجرای حملات بر روی یک وب‌سایت به دست می‌آورند.

علاوه بر این، هکرها همچنین از فناوری هایی مانند هوش مصنوعی برای خودکارسازی حملات سایبری استفاده می کنند. این با ایجاد ربات‌های هوشمند است که به طور مداوم وب‌سایت‌های آسیب‌پذیر را اسکن می‌کنند و حملاتی را برای سوءاستفاده از آنها اجرا می‌کنند. عدم اجرای آخرین به‌روزرسانی‌ها تنها آسیب‌پذیری‌های بیشتری را برای هکرها فراهم می‌کند.

این امر یک وب سایت را در معرض خطرات امنیتی بیشتری قرار می دهد و امنیت و حریم خصوصی کلیه خدمات و اطلاعات را به خطر می اندازد. صاحبان وب‌سایت‌ها باید از راه‌حل‌های خودکار استفاده کنند که به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار را به محض انتشار بررسی و نصب می‌کنند. با انجام این کار، کسب و کارها می توانند اطمینان حاصل کنند که تمام ابزارهای نرم افزاری وب سایت آنها به روز شده و حاوی آسیب پذیری های قابل سوء استفاده نیستند.

  1. از مدیریت رمز عبور کافی استفاده کنید

نیاز به اتخاذ راه حل های موثر مدیریت رمز عبور را نمی توان به اندازه کافی مورد تاکید قرار داد. با وجود اینکه پسوردها ساده ترین راه برای حفظ امنیت وب سایت هستند، اما اگر به درستی مدیریت نشوند، بالاترین خطرات امنیتی را نیز به همراه دارند.

یک مطالعه نشان داد که ۲۵٪ از رمزهای عبور ایجاد شده می توانند در کمتر از سه ثانیه شکسته شوند، که این یک نکته آموزنده است که چرا صاحبان وب سایت باید شیوه های مدیریت رمز عبور خود را جدی بگیرند. هر فردی با مهارت های اولیه می تواند از ابزارهای هک مانند John the Ripper برای هک رمز عبور استفاده کند.

با در نظر گرفتن این موضوع، روش های امنیتی رمز عبور توصیه شده چیست که می تواند یک کسب و کار را قادر سازد تا امنیت وب سایت خود را افزایش دهد؟ اولاً، تغییر مکرر رمزهای عبور یک روش امنیتی برتر رمز عبور است. برای مثال، مدیران وب‌سایت باید به‌طور دوره‌ای رمز عبور خود را تغییر دهند تا خطر شکستن رمز عبور توسط دشمن را کاهش دهند. همچنین، استفاده از رمزهای عبور قوی ضروری است.

گذرواژه ها باید به اندازه کافی پیچیده باشند که شکسته نشوند و در عین حال به اندازه کافی ساده باشند تا به خاطر بسپارند. با این حال، ایجاد رمزهای عبور پیچیده با حروف متعدد مانند اعداد- حرف و کاراکترهای خاص می تواند چالش برانگیز باشد.

به همین دلیل است که یک ابزار مدیریت رمز عبور مانند 1Password وارد عمل می شود. این ابزارها می توانند به ایجاد رمزهای عبور طولانی و پیچیده اجازه دهند و به طور ایمن آنها را برای استفاده ایمن ذخیره کنند.

مهمتر از آن، یک کسب و کار باید فقط از خدمات یک شرکت میزبانی وب استفاده کند که از احراز هویت دو مرحله ای یا تأیید هویت چند مرحله ای استفاده می کند. چنین طرح های احراز هویت یک لایه امنیتی اضافی را فراهم می کند.

هر کسی می تواند یک نام کاربری و رمز عبور معتبر ارائه دهد، اما فقط کاربر قانونی می تواند احراز هویت مورد نیاز را ارائه دهد. به عنوان مثال، قبل از دستیابی به دسترسی، می توان از یک کاربر درخواست کرد که یک کد منحصر به فرد ارائه دهد که فقط برای کاربر قانونی قابل دسترسی است.

یک مثال رایج از احراز هویت دو مرحله ای نیاز به ورودی کدی دارد که از طریق SMS به تلفن همراه کاربر ارسال می شود. در این صورت کاربر باید نام کاربری و رمز عبور را بداند و تلفن همراه را در اختیار داشته باشد. این احراز هویت دو مرحله‌ای در نظر گرفته می‌شود زیرا ورود به سیستم به «چیزی که می‌دانید» و «چیزی که دارید» نیاز دارد. این امر مانع از آن می شود که افراد نفوذی با دسترسی به رمزهای عبور همکاران خود از آنها برای فعالیت های غیرمجاز استفاده کنند که می تواند امنیت وب سایت را به خطر بیندازد.

  1. وسایل شخصی را ایمن کنید

بسیاری از سازمان‌ها روی استقرار روش‌های امنیتی توصیه‌شده وب‌سایت تمرکز می‌کنند و فراموش می‌کنند که دستگاه‌های شخصی آنها می‌تواند امنیت سایت‌هایشان را تهدید کند. هکرها اغلب رایانه‌های شخصی را هدف قرار می‌دهند تا جای پای خود را در یک وب‌سایت امن به دست آورند.

به عنوان مثال، با سرقت لاگین های FTP، بازیگران سایبری می توانند از بدافزار برای تزریق داده ها و فایل های مخرب به یک وب سایت استفاده کنند. علاوه بر این، هکرها با استفاده از رایانه های شخصی به عنوان دروازه، اجرای حملات وب سایت را آسان تر می دانند.

بنابراین، ایمن سازی یک رایانه شخصی باید از اولویت های امنیتی وب سایت باشد. راه‌های مختلفی وجود دارد که از طریق آن مشاغل می‌توانند هر رایانه شخصی را ایمن کنند. آنها شامل استفاده از آنتی ویروس و محصولات ضد بدافزار هستند.

اگرچه برخی ممکن است دوام این محصولات را در مقابله با تهدیدات فعلی زیر سوال ببرند، اما آنها ضروری هستند. آنها با جلوگیری از دانلود یا نصب فایل های مخرب از کاربر در یک جامعه آنلاین محافظت می کنند. همچنین، آنها می توانند به سرعت بدافزارهای موجود در یک حافظه USB یا هارد درایو را شناسایی کنند، بنابراین دسترسی آنها را به رایانه مسدود می کنند.

استفاده از فایروال هایی با قوانین سختگیرانه فایروال می تواند اتصالات مخرب ورودی را که هکرها برای ارائه بدافزار استفاده می کنند، مسدود کند. امنیت یک وب سایت به شدت به دستگاه های شخصی محافظت شده وابسته است و به همین دلیل صاحبان و مدیران وب سایت باید حداکثر محافظت را تضمین کنند.

  1. از اقدامات کنترل دسترسی کافی اطمینان حاصل کنید

کنترل دسترسی برای موفقیت هر برنامه امنیتی ضروری است. همین امر در مورد محافظت از وب سایت نیز صدق می کند. کسب و کارهایی که یک وب سایت را اداره می کنند باید مجوزهای دسترسی را برای کاربران مختلفی که می توانند به وب سایت دسترسی داشته باشند تعریف کنند. نیاز به کنترل های دسترسی قوی از این واقعیت ناشی می شود که فعالیت های انسانی بالاترین عامل حملات سایبری هستند.

یک مطالعه تحقیقاتی اخیر که مشخص کرد ۹۵ درصد از حملات سایبری به دلایل انسانی رخ می دهد، این گفته را منعکس می کند. کارمندانی که مجوز دسترسی به مناطق خاص وب سایت دارند، می توانند خطاهایی را مرتکب شوند که منجر به حملات فاجعه آمیز می شود. برای مقابله با خطرات، صاحبان وب سایت باید مکانیسم های کنترل دسترسی قوی را به کار گیرند.

کنترل های دسترسی، با محدود کردن تعداد افرادی که فعالیت آنها منجر به خطا می شود، امنیت وب سایت را افزایش می دهد. با شناسایی اینکه همه کارکنان نباید به یک وب سایت دسترسی داشته باشند، یک کسب و کار می تواند سیاست های کنترل دسترسی مبتنی بر نقش ایجاد کند. این تضمین می کند که دسترسی به وب سایت به کاربران با نقش های خاص محدود می شود.

به عنوان مثال، نیازی به اجازه دادن به یک سازنده محتوا برای دسترسی به بخش کدگذاری شده وب سایت وجود ندارد. فقط یک توسعه دهنده یا یک مدیر وب سایت باید به آن دسترسی داشته باشد. همین امر در مورد همه نقش ها، از جمله توسعه دهندگان خارجی، وبلاگ نویسان مهمان، مشاوران یا طراحان صدق می کند.

حداقل امتیاز دسترسی، که معمولاً به عنوان اصل حداقل امتیاز یا حداقل اختیار از آن یاد می شود، یک کنترل اساسی است. این به کارمندان یا نیروی کار برون سپاری اجازه می دهد فقط به بخشی که برای انجام کار نیاز دارند دسترسی داشته باشند. برای فردی که نیاز به دسترسی مشخصی دارد، اعمال این اصل تضمین می کند که فرد فقط برای زمان و هدف مشخص به آن قسمت دسترسی دارد. این، احتمال اشتباه سهوی را که می تواند منجر به حوادث امنیتی ناخواسته وب سایت شود، از بین می برد.

  1. تنظیمات پیکربندی پیش فرض را تغییر دهید

تغییر تنظیمات امنیتی پیش‌فرض یک عمل امنیتی است که بسیاری از شرکت‌ها تمایل دارند آن را نادیده بگیرند. همانطور که قبلا ذکر شد، مهاجمان سایبری اغلب ربات هایی را ایجاد می کنند که برای انجام اسکن خودکار در وب سایت های آسیب پذیر طراحی شده اند. این ربات ها همچنین برای اسکن وب سایت هایی استفاده می شوند که از ابزارهای نرم افزاری استفاده می کنند که حاوی تنظیمات امنیتی تنظیمات پیش فرض هستند.

تنظیمات پیش‌فرض ممکن است امنیت و حفاظت مورد نیاز برای برآوردن نیازهای منحصر به فرد یک محیط معین را فراهم نکنند. در نتیجه، برنامه هایی که از تنظیمات پیش فرض استفاده می کنند در برابر حملات بسیار آسیب پذیر هستند. مهاجمان می‌توانند از ربات‌ها برای شناسایی وب‌سایت‌هایی استفاده کنند که دارای تنظیمات پیش‌فرض یکسانی هستند، به طوری که می‌توانند با استفاده از همان ویروس یا بدافزار مورد سوء استفاده قرار گیرند.

پس از استقرار یک وب سایت، کسب و کارها باید از تغییر تنظیمات پیش فرض مثلاً یک سایت مدیریت محتوا اطمینان حاصل کنند. برخی از تنظیماتی که باید تغییر دهید عبارتند از اما نه محدود به:

  • کنترل های کاربر
  • مجوزهای فایل
  • تنظیمات نظرات
  • قابلیت مشاهده اطلاعات
  1. از وب سایت پشتیبان گیری های مکرر تهیه کنید

مقدمه اساسی برای همه رویه های امنیتی این است که برای بدترین شرایط آماده باشید. شرکت ها باید همیشه آماده باشند تا قربانی یک حمله شوند. حمله به وب سایت می تواند منجر به در معرض خطر قرار گرفتن و در نتیجه در دسترس نبودن آن شود و بدیهی است که هیچ شرکتی تمایلی به قرار گرفتن در چنین موقعیتی ندارد.

پشتیبان گیری منظم از یک وب سایت فقط ایده خوبی نیست، بلکه اقدامی ضروری برای حفظ حریم خصوصی و امنیت هر گونه اطلاعات مرتبط است. یک نسخه پشتیبان از وب سایت شامل یک عکس فوری از تمام اجزای ضروری سایت است. این به مالک وب سایت اجازه می دهد تا زمانی که حمله یک وب سایت را از بین می برد، داده های مهم را حفظ و بازیابی کند. اجزای ضروری برای گنجاندن در یک نسخه پشتیبان از وب سایت شامل تم ها، پلاگین ها، پایگاه های داده و فایل های ضروری است.

علاوه بر این، پشتیبان گیری برای امنیت وب سایت حیاتی است. اگر هک منجر به از بین رفتن و نابودی شود یا اگر به‌روزرسانی نرم‌افزار منجر به خرابی وب‌سایت شود، آنها اجازه بازیابی نسخه تمیز وب‌سایت را می‌دهند. پشتیبان‌گیری باید یک روش امنیتی برتر وب‌سایت باشد، زیرا برای حفظ یکپارچگی، در دسترس بودن و محرمانه بودن هم آسان و هم ضروری است.

اکثر میزبان‌های وب‌سایت راه‌های ساده‌ای را در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهند که از طریق آن می‌توانند نسخه‌های پشتیبان خود را ایجاد و مدیریت کنند. آنها می توانند از پنل های ارائه شده برای کنترل مشتری برای حفظ نسخه های پشتیبان استفاده کنند یا از افزونه های پشتیبان گیری واقع در ابزارهایی مانند وردپرس استفاده کنند.

  1. از نظارت مستمر استفاده کنید

صاحبان وب‌سایت‌ها قادر به شناسایی بدافزارها و ویروس‌ها نیستند، زیرا آنها قادر به پنهان کردن هستند و گریزان هستند. این به این موضوع کمک می کند که چرا برنامه های بدافزار به عنوان یکی از رایج ترین تهدیدها برای امنیت وب سایت در نظر گرفته می شوند.

با این حال، با نظارت مستمر و مداوم، کسب و کارها می توانند فعالیت هایی را که نشان دهنده وجود بدافزار یا سایر برنامه های غیرقانونی است، شناسایی کنند. موارد زیر برخی از علائم مهمی است که نشان می دهد مسائل امنیتی وب سایت باید مورد توجه قرار گیرد:

  • اطلاعات ورود به حساب های کاربری بدون رضایت آنها انجام می شود
  • فایل های وب سایت بدون اطلاع یا رضایت مالک اصلاح یا حذف می شوند
  • اگر وب سایت به طور مکرر مسدود و خراب شود
  • هنگامی که نتایج موتورهای جستجو تغییرات قابل توجهی مانند هشدار در مورد محتوای مضر یا قرار دادن لیست سیاه را نشان می دهد
  • اگر افزایش یا کاهش سریع ترافیک وب سایت وجود داشته باشد

وجود علائم بالا می تواند نشان دهنده آلوده بودن یک وب سایت باشد. یک کسب و کار می تواند فرآیند نظارت دستی را انتخاب کند، جایی که پرسنل امنیتی مسئولیت نظارت بصری فعالیت های وب سایت را بر عهده دارند. اما این می تواند بی اثر باشد. برای اپراتورهای انسانی ممکن است نظارت ۲۴ ساعته یک وب سایت غیرممکن باشد و در نتیجه برخی از حوادث امنیتی مورد توجه قرار نگیرند.

به این ترتیب، استفاده از فرآیندهای نظارت خودکار به شدت توصیه می شود. یک اسکنر خودکار یک راه حل امنیتی موثرتر است زیرا می تواند به طور مداوم یک وب سایت را نظارت کند و همچنان به وب سایت اجازه می دهد تا به طور عادی کار کند.

همچنین هزینه های بالا و ناکارآمدی مربوط به نظارت دستی را از بین می برد. در هر صورت، برخی از ابزارهای نظارتی برای شناسایی رفتار غیرعادی و به کارگیری اقدامات اصلاحی طراحی شده اند. بسیاری از سرویس ها می توانند وب سایت ها را برای آسیب پذیری های رایج اسکن کنند.

این خدمات مفید هستند زیرا می توانند بررسی کنند که اقدامات احتیاطی امنیتی وب سایت به درستی اجرا شده است. خوب است هر زمان که تغییری در وب سایت انجام شد، یک اسکن آسیب پذیری جدید اجرا کنید. تغییرات می تواند آسیب پذیری های جدیدی را ایجاد کند و یک اسکنر وب سایت می تواند به شناسایی آنها کمک کند.

برخی از اسکنرهای امنیتی وب سایت آنلاین رایگان می توانند به شناسایی نقص های امنیتی کمک کنند. این اسکنرها آسیب پذیری ها را بررسی می کنند و به شما می گویند که آیا سایت در معرض مواردی مانند اسکریپت بین سایتی و حملات تزریق SQL است یا خیر. خدمات اسکن رایگان ارزش دارد و به شدت توصیه می شود. با این حال، نسخه‌های پولی این ابزارها اسکن‌های عمیق‌تر و جامع‌تری انجام می‌دهند.

  1. برای امنیت وب سایت، فایروال ها را مستقر کنید

استفاده از فایروال یکی از پرکاربردترین اقدامات امنیتی وب سایت است. فایروال یک وب سایت را با مسدود کردن اتصالات مخربی که می تواند امنیت آن را به خطر بیندازد محافظت می کند. شرکت ها قوانین امنیتی ایجاد شده را برای رفع نیازهای امنیتی در زمینه خدمات و محیط شرکت ایجاد و حفظ می کنند.

به عنوان مثال، قوانین فایروال ایجاد شده برای یک پلتفرم تجارت الکترونیک با قوانین تعریف شده برای یک پورتال ثبت نام متفاوت است. دو نوع فایروال برای افزایش امنیت وب سایت استفاده می شود. اینها فایروال های شبکه و برنامه های وب هستند. فایروال های شبکه معمولاً توسط سازمان هایی که سرورهای خود را مدیریت می کنند و ارائه دهندگان میزبانی وب استفاده می شوند.

فایروال ها با شناسایی و مسدود کردن اسکریپت های مخرب بین وب سرورهای در حال اجرا در یک شبکه، امنیت وب سایت را تضمین می کنند. از سوی دیگر، فایروال های برنامه های کاربردی وب برای ایمن سازی یک وب سایت خاص مورد استفاده قرار می گیرند. فایروال برنامه های کاربردی وب از دسترسی اسکریپت های مخرب به سرور وب جلوگیری می کند، بنابراین یک وب سایت را از به خطر انداختن ایمن می کند. مسدود کردن ترافیک مخرب یک وب سایت را ایمن می کند و پهنای باند و زمان بارگذاری حساب میزبان وب را ذخیره می کند.

  1. تمام ورودی های کاربر را اعتبارسنجی کنید

اعتبارسنجی ورودی کاربر از حملاتی مانند تزریق SQL محافظت می کند. حمله تزریق SQL جایی است که یک هکر کد SQL را در قسمت ورودی وب سایت شما وارد می کند.

به عنوان مثال، وب سایت شما ممکن است فیلدی داشته باشد که در آن کاربر می تواند برای یک حساب ثبت نام کند. به جای وارد کردن نام، هکر یک کد کامپیوتری را وارد می کند که می تواند وب سایت شما را فریب دهد تا محتوای پایگاه داده شما را خروجی دهد. این ممکن است اطلاعاتی را در اختیار هکرها قرار دهد، از جمله همه گذرواژه‌های کاربران، آدرس‌های ایمیل، و احتمالاً حتی شماره‌های امنیت اجتماعی و سایر داده‌هایی که ممکن است ذخیره شوند.

بسیاری از وب سایت ها در روزهای اولیه اینترنت در برابر حملات تزریق SQL آسیب پذیر بودند. حملات تزریق SQL رایج بود زیرا تاکید کمتری بر امنیت وب سایت وجود داشت. اما حتی امروزه نیز این حملات به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند زیرا هنوز کار می کنند. هر وب‌سایتی که تمام ورودی‌های کاربر را اعتبارسنجی نمی‌کند، در معرض خطر نفوذ است.

  1. مسائل امنیتی شخص ثالث را درک کنید

تقریباً همه وب سایت ها به اشخاص ثالث وابسته هستند. شخص ثالث ممکن است شرکت میزبان، شرکتی که سیستم مدیریت محتوا را ایجاد کرده است (یعنی وردپرس، جوملا و غیره)، شرکت هایی که افزونه ها را ایجاد می کنند یا حتی طراح استخدام شده برای کمک به ایجاد وب سایت باشد. هر یک از این اشخاص ثالث ریسک و آسیب پذیری های احتمالی را به یک وب سایت معرفی می کنند.

به عنوان مثال، اگر وب سایت با استفاده از وردپرس ساخته شده باشد، در معرض آسیب پذیری هایی است که وردپرس ممکن است داشته باشد. هر افزونه یا کد شخص ثالثی که در وب سایت استفاده می شود ممکن است بردارهای حمله را برای هکرها معرفی کند. شرکت میزبان وب سایت یک ریسک شخص ثالث است. شرکت های میزبان اغلب هدف حملات سایبری قرار می گیرند که می تواند بر تمام وب سایت های موجود در پلت فرم آنها تأثیر بگذارد.

شرکت های میزبان به خوبی از این خطرات آگاه هستند و اغلب اقداماتی را انجام می دهند تا اطمینان حاصل کنند که مشتریان خود تحت تأثیر حملات منفی قرار نگیرند. با وجود این تلاش‌ها، غیرمعمول نیست که شرکت‌های میزبان توسط عوامل مخرب حذف شوند. یک مثال اخیر شامل حمله ای است که در آن هکرها از باج افزار برای از بین بردن کل زیرساخت میزبانی وب شرکت میزبان وب Managed.com استفاده کردند.

  1. یک طرح امنیتی وب سایت ایجاد کنید

برای جمع‌بندی بهترین شیوه‌های امنیتی وب‌سایت، ایجاد و حفظ برنامه‌ای برای اجرای آنها ضروری است. در اغلب موارد، سازمان‌ها برای مدیریت فرآیندهای امنیتی وب‌سایت از رویکردی نامرتب پیروی می‌کنند که در نتیجه حداقل موفقیت را به همراه دارد. بنابراین، قبل از به کارگیری هر گونه اقدام امنیتی، ضروری است که یک برنامه امنیتی کاربردی و دقیق برای وب سایت ایجاد کنید.

این طرح باید اهدافی را که سازمان می خواهد با اجرای اقدامات امنیتی به آن دست یابد، مشخص کند. به عنوان مثال، هدف اصلی افزایش انطباق کلی وب سایت یا افزایش امنیت وب سایت است. یک طرح امنیتی وب سایت باید برنامه هایی را که امنیت آنها نیاز به اولویت بندی دارند و فرآیندهایی که در آزمایش امنیت آنها اعمال می شود را شناسایی کند. اگرچه نقشه های امنیتی وب سایت سازمان های مختلف می تواند متفاوت باشد، چک لیست شش مرحله ای زیر را می توان اعمال کرد.

  • جمع آوری اطلاعات در مورد مسائل امنیتی اصلی
  • برنامه ریزی فرآیند مقابله
  • اجرای طرح کشف آسیب‌پذیری‌ها، در صورت وجود
  • نتایج را مستند کنید
  • آسیب پذیری های امنیتی شناسایی شده را با اصلاح مناسب برطرف کنید
  • امنیت وب سایت را بررسی کنید

ما در پشتیبانی وب سایت پرمیرز به شما کمک می کنیم تا امنیت وب سایت شما افزایش یابد.

منبع:

Top 12 Website Security Practices for 2023

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *